Dit is Buurts: collega Carla aan het woord
In Dit is Buurts vertellen collega’s hoe het is om bij Buurts te werken. Ze delen hun ervaringen in de wijk, wat hen motiveert en hoe zij verschil maken voor inwoners van Haarlem. In dit verhaal lees je hoe collega Carla doorgroeide van vrijwilliger tot activiteitenbegeleider bij Wijkpunt Delftwijk in Haarlem Noord.
Hoe ben je bij Buurts terechtgekomen?
“Ik ben er eigenlijk ingerold. Ik kookte al een jaar of twee in de Buurtwinkel (Marsmanplein), als vrijwilliger op de vrijdag en om de week op maandag. Toen mijn voorgangster wegging, vroeg ze of haar functie iets voor mij zou zijn. Het leek me heel leuk, ik heb een gesprek gehad en werd aangenomen. Sinds kort werk ik bij Wijkpunt Delftwijk.”
Wat vind je leuk aan werken bij Buurts?
“Wat ik leuk vind, is het contact met voornamelijk oudere mensen uit de buurt. Ze doen mee aan onze activiteiten, zoals eten, maar ook aan de Boodschappenbus. Het is een laagdrempelige en praktische manier om mensen met elkaar in contact te brengen en ervoor te zorgen dat ze zelfstandig boodschappen kunnen doen.”
Hoe is het om bij Buurts te werken?
“Binnen het team Noord-Noord kunnen we elkaar steeds beter vinden. Wat me opvalt, is dat iedereen heel vriendelijk en hulpvaardig is. Ik krijg altijd antwoord op mijn vragen en dat werkt prettig. Andersom melden collega’s deelnemers aan voor de activiteiten die we hebben. Daardoor hebben we er inmiddels een aantal vaste deelnemers bij.
Wat ik ook leuk vind, is dat we samen Buurts aan het vormgeven zijn en dat er ruimte is voor initiatieven. Als activiteitenbegeleider ben ik contactpersoon voor de vrijwilligers die onze activiteiten mogelijk maken. Zelf heb ik ervaren hoe fijn waardering is toen ik nog vrijwilliger was, en dat probeer ik nu ook door te geven. Want zonder vrijwilligers zijn we nergens.”
“Wat ik waardeer, is de diversiteit: in collega’s én in inwoners. Iedereen brengt iets anders mee en juist door samen te werken kom je verder.”
“Ik vind het mooi om iets te betekenen voor jongeren op preventief vlak. Zij zijn onze toekomst.”
“Ik had altijd een luisterend oor voor mijn mensen. Als ik merkte dat ze niet zo goed in hun vel zaten en ik ze zelf niet kon helpen, adviseerde ik ze om eventueel hulp te zoeken.”
“Toen ik aan het solliciteren was zeiden mensen tegen mij: “Een baan waarin je met je poten in de klei staat en meedenkt over beleid? Ideaal, maar die bestaat niet!” Toch gevonden, en ik heb voor het eerst het gevoel echt verschil te maken.”
