Handwerkhaakje met grote impact

Het verhaal van Daphne en Nuray

Bewoner Nuray kwam twee jaar geleden naar Huis van de Wijk De Alleman. Ze sprak met een generalist over het starten van een breiclubje. Dat idee bleef een jaar op de plank liggen. Toen dacht Nuray ineens: wat doe ik nou de hele dag thuis? Ze ging naar de bibliotheek om te praten met sociaal makelaar Daphne. Ze wist dat meerdere dames de passie voor handwerken deelden. Binnen een week kon de handwerkclub starten! Inmiddels organiseert Nuray iedere vrijdagochtend de handwerkgroep. En, zoals dat vaak gaat: van het een kwam het ander.

Nuray kon weliswaar binnen een week beginnen, maar voor het krijgen van een locatie moesten eerst wat obstakels worden overwonnen. Daphne: “Op vrijdagochtend was er geen ruimte vrij. Het idee was om de vrouwen in de hal te laten zitten. Dat wilden ze niet, want daar zitten ze veel te veel in het zicht. Een vrijwilliger van ‘Digitaal Sterk’ zit op vrijdagochtend in een mooie ruimte. Als hij naar een spreekkamer zou verhuizen, had de handwerkclub een plek. In spreekkamers mogen echter geen structurele activiteiten plaatsvinden. Maar als mensen met digitale vragen individueel worden geholpen door een professional, mag dat wél in een spreekkamer. Het tekort aan spreekkamers op locaties is een reëel probleem. Maar is het vrijhouden van zo’n ruimte belangrijker dan ruimte maken voor een ontmoetingsactiviteit? Dat is een normatieve keuze. Uiteindelijk is het geregeld.”

Van het een komt het ander

Nuray kon starten met de handwerkclub en het liep meteen als een trein. En van het een kwam al snel het ander. Nuray: “De deelnemers bij deze activiteiten zijn geen vriendinnen die ik al had. Zij werken vaak of verzorgen hun ouders. Maar de vrouwen die hier komen, zijn nieuwe vriendinnen geworden. In het begin waren we met z’n zessen. Een van hen had Turks brood meegenomen. Zo ontstond het idee om samen te ontbijten. Dat doen we nu op vrijdag. Daarna gaan we handwerken.

Na de zomervakantie kwam er een oma breien die aangaf vaker iets te willen doen. Daarom zijn we nu ook een koffiemiddag begonnen. Al drinken we vaak Turkse thee. We hadden bijna niets nodig om te kunnen beginnen, eigenlijk alleen een klein budget om zelf thee te kunnen maken. Nu zijn er ontmoetingsactiviteiten op dinsdagmiddag, op vrijdag van 10.00 tot 13.00 uur en er is inmiddels ook nog een damescafé ontstaan in het gebouwtje van de woningcorporatie. De dames die dat doen heb ik samengebracht. Ik kan niet alles zelf doen, dat wordt te druk. Maar de ideeën voor die activiteiten ontstaan dus hier.”

Zelf organiseren

Nuray is blij met het initiatief dat ze heeft genomen. “Het draait hier echt om de gezelligheid. Misschien ontstaan er zo nog wel meer groepjes. Veel vrouwen zochten elkaar na corona niet meer op. Het bleek ineens lastiger om zomaar bij elkaar binnen te lopen. Hoe dat is ontstaan, weet ik eerlijk gezegd niet, maar het gebeurde. Er wordt in onze cultuur veel verwacht van gastvrouwen als je visite krijgt. Dan moet je van alles maken; het is veel werk. Hier kunnen we gewoon zijn. Iedereen kan aanschuiven en we hebben het samen gezellig.

We organiseren dit nu ook helemaal zelf. Buurts heeft ons laatst gevraagd of we voor mensen die op straat leven kledingstukken willen breien en haken. We hebben shawls en mutsen gemaakt. Dat is leuk om te doen en zinvol voor mensen die ze hard nodig hebben.” Een van de deelnemers komt met een grote doos wol de ruimte in. Ze heeft een notitieblok in haar hand met het telefoonnummer van De Zonnebloem. Daar zijn ook vrijwilligers die graag willen meebreien.

Iedereen is welkom!

De groep doet inmiddels veel meer samen, zegt Nuray. “We zijn met een dubbeldekkerbus naar een kerstmarkt in Oberhausen geweest. We hebben samen met een andere groep een eindejaarsfeest georganiseerd. Er is een taalgroep ontstaan die een cursus volgt waarbij ook mensen zijn aangehaakt die op de wachtlijst van het wijkteam stonden. Die cursus heet Zelfredzaam met taal en gaat over krachtiger worden. Er is inmiddels ook een appgroep ontstaan waarin we over van alles en nog wat contact hebben.” Nuray benadrukt dat vrouwen welkom zijn om aan te haken bij de activiteiten. “Een generalist probeerde een vrouw bij een van onze groepen te krijgen. Dat lukte niet. Toen zijn we met de hele groep bij haar op bezoek gegaan. Nu komt ze wel. We maken de kring graag groter!”