Na de file

‘Meestal check ik ’s ochtends vroeg thuis alvast mijn mail en rij ik net na de file richting mijn werk. Vaak heb ik eerst een afspraak buiten de deur: op het hoofdkantoor over een project in de wijk, of bij de gemeente. Daarna ga ik naar het Huis van de Wijk, mijn standplaats. Medewerkers komen met vragen, er wordt een ingewikkelde casus besproken, soms moet ik bemiddelen als er gedoe is. Teamvergaderingen horen er ook bij. Elke week is echt weer anders en aan mijn bureau zit ik maar weinig. Dat is maar goed ook: de hele dag achter de computer is niks voor mij.’

Penarie

‘Ik ben opgeleid als maatschappelijk werker en heb vijftien jaar bij het COA gewerkt, het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers. Via het Algemeen Maatschappelijk Werk ben ik uiteindelijk in een wijkteam terechtgekomen en ruim twee jaar geleden heb ik gesolliciteerd als teamleider. Mijn drijfveer is altijd hetzelfde gebleven: iets betekenen voor mensen die vaak buiten hun eigen schuld in de penarie zijn geraakt, of die nu eenmaal minder goede opties hadden in het leven. Dat klinkt groots, maar het is wel zo. Ik kan me niet voorstellen dat ik werk zou doen waarbij omzet het belangrijkste doel is. Ik wil iets bijdragen en mensen een stukje verder helpen.’

Koffiehuis

‘Hier in het Huis van de Wijk zijn zo’n dertig vrijwilligers actief, voornamelijk buurtbewoners. Alleen al dat gegeven zegt iets over de sociale functie die deze plek heeft. We bieden ook veel activiteiten aan: van valpreventie tot naailes en inloopspreekuren. We gaan daarbij uit van wat bewoners zelf nodig hebben. Daarnaast hebben we een koffiehuisfunctie. Het verschil met een gewoon café is dat er altijd iemand aanwezig is die mensen welkom heet en op een laagdrempelige manier contact maakt. Wil je gewoon een kopje koffie en werken op je laptop? Prima. Maar als iemand binnenkomt met een belastingvraag en na een praatje blijkt dat diegene best eenzaam is, vertelt een medewerker dat je hier drie keer per week goedkoop kunt mee-eten met andere mensen.’

Uit het werkveld

‘We hadden hier eerst twee afdelingen: het wijkteam, gericht op individuele hulpvragen, en de sociale basis, verantwoordelijk voor de sociale en culturele activiteiten. Onlangs zijn deze twee samengevoegd. Een belangrijk deel van mijn werk is dan ook verandermanagement: hoe geef je een nieuwe gezamenlijke visie vorm in de dagelijkse praktijk? Daarnaast functioneer ik als coach voor mijn teamleden. Omdat ik zelf uit het werkveld kom, ken ik de inhoud van binnenuit. Dat helpt bij het bespreken van ingewikkelde casussen. Het is mijn taak om ervoor te zorgen dat mijn team hun werk goed kan doen. Soms betekent het dat ik voor ze op de bres spring, bij een hogere leidinggevende of bij de gemeente.

Leuke club

‘We hadden een jonge man in begeleiding die heel wat had meegemaakt en ook een tijdje in het verkeerde milieu zat. Via een regeling heeft hij een woning gekregen en is hij begeleid door het wijkteam. Die jongen heeft zijn leven op de rit gekregen en werkt nu als ervaringsdeskundige. Dat vind ik fantastisch. Je hebt maar zo’n klein aandeel daarin, maar het geeft echt voldoening. En het grootste cadeautje? Als ik hier rondloop en ik zie mensen gewoon lekker aan het werk, en er wordt gelachen. En als een collega ziek is, staat er binnen no time een mand met cadeautjes. Dan denk ik: wat een leuke club.’