Onze schouders voor de volgende generatie

De muurschildering is ontstaan uit verhalen uit de buurt. Verhalen over het leven in Meerwijk, over zorgen en dromen, over er voor elkaar zijn en over wat mensen belangrijk vinden voor de toekomst.

Eerst luisteren naar de buurt

Voor zijn inspiratie was Munir een maand lang bijna dagelijks te vinden in een bouwkeet van Buurts aan de Albert Schweitzerlaan. Samen met wijkondersteuner Thomas van het Huis van de Wijk nodigde hij bewoners en voorbijgangers uit voor koffie en een praatje. De bouwkeet werd de uitvalsbasis van de Verhalenkaravaan. Een plek waar mensen binnenliepen, bleven hangen en hun verhaal deelden. Er was muziek en zelfs een kapper. Bewoners konden zich laten knippen in ruil voor een verhaal.

In de kappersstoel ontstonden mooie gesprekken over het dagelijks leven, herinneringen, zorgen, wensen en de wijk. Zo spraken Munir en Thomas ook mensen die ze tijdens een gewone bewonersbijeenkomst misschien niet zo snel hadden ontmoet.

Van verhalen naar kunst

Al die ontmoetingen en verhalen vormden de inspiratie voor Munirs ontwerpen. Ook bij de volgende stap dacht de buurt mee. Bewoners konden reageren op de schetsen en via een QR-code of aan een stemtafel hun voorkeur doorgeven. Zo groeide het kunstwerk stap voor stap vanuit Meerwijk en samen met Meerwijkers.

In de muurschildering komen verschillende verhalen en thema’s samen: er voor elkaar zijn, persoonlijke groei en wat we doorgeven aan volgende generaties.

Op de schouders van anderen

“We moeten zorgen dat de volgende generatie op onze schouders kan staan.”

Dat idee vormde voor Munir een belangrijke inspiratiebron voor het ontwerp. Uit de aarde groeien takken en bloemen die samen een groot figuur vormen: een symbool voor de gemeenschap en voor de mensen die ons voorgingen.

Op de schouders van het figuur zitten twee mensen: een jonge, groene tak en een oude tak die langzaam verdwijnt. Het laat zien dat we allemaal voortbouwen op de mensen die voor ons kwamen. En dat wat wij vandaag doen, weer iets kan betekenen voor de generaties na ons.

Het gaat over samenwerken, verbinding en elkaar steunen – nu en in de toekomst.

Wat zie jij?

Munir heeft het kunstwerk bewust geen naam gegeven. Want wat je erin ziet, mag je zelf ontdekken. Misschien herken je een van de verhalen uit de buurt. Misschien zie je juist iets heel anders.

Bekijk de video hieronder

Met dank aan Buurts, Museum van de Geest, Gemeente Haarlem, Elan Wonen, Pré Wonen, de bibliotheek, de Erasmus en natuurlijk alle bewoners die hun verhaal deelden, meedachten of hun stem uitbrachten.